Je moet wel erg goed geïnformeerd zijn om te weten wat dat nu weer betekent: UWV. Welnu het betekent voluit: Uitvoeringsorganisatie werknemersverzekeringen. Zo die zit, weer zo’n staaltje overheidscommunicatie.

De politiek leert het nooit: zich uitdrukken in voor eenieder begrijpelijke gewone mensentaal. Erger is dat achter deze naam een nieuwe ramp in onze verzorgingsstaat schuil gaat. Paars II, ja, ja, ook de marktliberalen van de VVD, zijn op de heilloze gedachte gekomen om alle over bedrijfstakken verspreide uitkeringsinstanties inzake WW (werkloosheidswet) en WAO (wet op de arbeidsongeschiktheid) samen te voegen tot een grote landelijk werkende bureaucratische moloch, weliswaar met regiokantoren, maar toch..…

Je moet er maar op komen, in ons ICT tijdperk, met zijn immanente drang tot flexibiliteit en bovenal kleinschaligheid in een letterlijk grenzeloze context. Dan moet het in jouw bovenkamer niet helemaal helder zijn. Het is eigenlijk nog erger, de meeste Paarse bovenkamers zijn schaars of in het geheel niet gemeubileerd.
Dit kan alleen maar worden bedacht door mensen die volledig van de werkelijkheid zijn losgezongen of daarin nooit werkelijk hebben geopereerd. Dat laatste geldt voor de meeste Paarse politici.
Meestal afkomstig uit het onderwijs of de ambtenarij besturen zij de collectieve sector zonder ooit ergens anders, in het bedrijfsleven bijvoorbeeld, hun licht eens te hebben opgestoken en dat is te merken. Het is een groot incestueus circuit dat behaaglijk functioneert onder de Haagse kaasstolp annex de warme deken van het muf ruikende poldermodel. Over ons maar zonder ons, dat is hun motto, buiten verkiezingstijd natuurlijk!

In verkiezingstijd doet u ineens ter zake. Hoewel, natuurlijk niet om een regering te kiezen, zij kijken wel uit! U mag op een partij stemmen. Een partij waarin een paar topdogs bepalen, wie er op de kandidatenlijst komen en in welke volgorde. U wordt ook daar buiten gehouden, niks geen primaries naar Amerikaans model, waar de kiezer bepaalt wie er op de lijst komen.
Zou u wel invloed hebben gehad dan zou bijvoorbeeld Hans Dijkstal (VVD) het afleggen tegen Gerrit Zalm (VVD) en Ad Melkert (PvdA) het tegen Wouter Bos (PvdA) of Willem Vermeend (PvdA). En ik … , ik zou gewoon door u gekozen zijn!

De volgende keer gaat Leefbaar Nederland met primaries werken om uw invloed te optimaliseren. Maar eenmaal gekozen kruipen de lijsttrekkers van de partijen die er toe doen, sic!, OSM (Ons Soort Mensen) dus, gezellig bijeen in een polderachterkamertje en na enige weken volgt er witte rook: er is een kabinet! Een kabinet dat over u gaat, maar over zijn samenstelling uw mening niet heeft gevraagd.

Hans Dijkstal voegde mij dat laatst nog eens vilein toe: professor u kunt een mooi verkiezingsresultaat neerzetten, maar u en uw partij komen nooit in een kabinet, daar zorgen wij, de gevestigde partijen, wel voor! In Nederland worden regeringen niet gekozen, maar geformeerd door ons, helaas pindakaas professor! Het is maar dat u weet wat deze democraat in hart en nieren met uw stem op Leefbaar Nederland voor heeft.
Als het aan hem ligt veegt hij daar zijn veel te dikke maar ook wel pronte achterwerk mee af. Het leuke is dat het niet aan hem zal liggen, u bepaalt op 15 mei 2002 of een remake van Paars nog tot de mogelijkheden behoort en niet Hans Dijkstal. Laat het hem dun door de broek lopen, wil ik maar zeggen. Dan zal ik zorgen voor een container toiletpapier, want we gunnen hem natuurlijk wel een schone broek en dito derrière.

Goed, op 1 januari 2002 beginnen we met een grote landelijk georganiseerde uitkeringsfabriek, compleet met Raden van Toezicht, Raden van Bestuur, voorzitters van deze gewichtige organen, managers heel veel managers en natuurlijk een uit de kluiten gewassen bureaucratie.
Je zal als uitvoerende maar bij zo’n organisatie moeten werken. Ik heb heel veel oprecht medelijden met deze mensen. Dikwijls goed opgeleid, creatief en gemotiveerd! Ze zullen echter het grootste deel van hun tijd niet bezig zijn met de uitvoering, het product waar het allemaal om te doen is (rechtmatigheid en hoogte van de uitkering vaststellen, niet meer niet minder), maar met de bureaucratie (heel veel administreren en eindeloos rapporteren aan de hoog mogenden) en met het uitvoeren van tot in detail beschreven procedures. Hun eigen initiatief en creativiteit wordt door het management en haar bureaucratie met wortel en tak uitgeroeid. Hun goede opleiding ten spijt worden ze door middel van de vergaderitis en circulairitis volledig plat gewalst en behandelt als een soort halve garen die niks, maar dan ook helemaal niks zelf kunnen, laat staan iets bedenken.
Met dank aan Paars, VVD, PvdA en D66!

De WAO komt straks nog even langs. Mijn standpunt is duidelijk. Liefst afschaffen die hap en overdragen aan particuliere verzekeraars, die zorgen er wel voor dat niemand ten onrechte een uitkering krijgt. En als dat niet kan, de criteria glashelder maken, d.w.z. alleen meetbare en eenduidig vaststelbare ziekten - opgelopen door het werk - komen voor een uitkering in het kader van de WAO in aanmerking.
De enige manier om aan de gekte, in dit nimmer zo gezond geweest zijnde land met een gemiddelde levensverwachting van tachtig jaar (!) van 1 miljoen WAO-ers (nergens ter wereld vertoond!), definitief een einde te maken.

Nog een mooi gezond, creatief en ondernemend 2002, proost!